تاریخ :مهر ۳۰, ۱۴۰۰

شماره ۶۸ | آیات قرآن دو دسته اند محکم و متشابه

 

دانلود با کیفیت ۷۲۰p    دانلود با کیفیت ۴۸۰p   دانلود با کیفیت ۳۶۰p   دانلود با کیفیت ۲۴۰p 

 

Update Required To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.

 

از آیه ی هفتم یاد گرفتیم که آیات قرآن دو دسته اند آیات محکم و متشابه محکم از ریشه ی حَکَمَ است و به قول ابن درید صاحب جمهره اللغه و بیشتر کتاب‌های لغت به معنای منع و جلوگیری میاد و به آیاتی گفته می شه که دلالتش اون قدر واضحه که مانع می‌شه کسی برداشت متناقض بکنه و مانع می‌شه کسی برش سردرگمی و التباس پیش بیاد مثل آیه ی ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡحَیُّ ٱلۡقَیُّومُ و این آیاتی که تا حالا خوندیم از سوره ی مبارکه آل عمران مجموعه ی دوم آیات متشابه اند متشابه از ریشه ی شَبَهَ و به معنای شبیه و هم شکله امام ابن کثیر در تفسیرش نقل می کنه آیات متشابه آیاتیه که دلالتش بر بسیاری از مردم یا بر برخی از مردم واضح نباشه و مشتبه باشه و می فرماید که هرکس آیاتی که برش مشتبه شد یعنی معنای اصلیش رو درک نکرد به واضح بر بگردونه و آیات متشابهش رو تحت اشراف آیات محکم تفسیر بکنه هر کس این کار رو انجام داد به هدایت قرآن می رسه و کسی که این کار رو انجام نداد از هدایت دور می شه این صحبت که آیات متشابه به آیات محکم برگشت داده بشن و در زیر سایه ی اون فهمیده بشه دلیلش عبارت مِنۡهُ ءَایَٰتٌ مُّحۡکَمَٰتٌ هُنَّ أُمُّ ٱلۡکِتَٰبِ أُمُّ ٱلْکِتَـٰبِ ، أُمُّ یعنی مرجع یعنی چیزی که بقیه بهش بر می گردن و گردش جمع می شن به فرموده ی خلیل ابن احمد صاحب کتاب العین حالا برای اینکه شخص بتونه متشابهات رو گرد محکمات جمع بکنه و زیر سایه ی محکمات بفهمه تبحر می خواد که خدا فرمود وَٱلرَّٰسِخُونَ فِی ٱلۡعِلۡمِ کسانی که در علم راسخند اصل رَسَخَ یعنی پایدار و محکم وَٱلرَّٰسِخُونَ فِی ٱلۡعِلۡمِ یعنی کسانی که علم راسخ محکم و پایدار دارند رسوخ در علم نسبت به موضوع و افراد هم متفاوته کسی که بخواد در یه علمی به درجات بالا برسه باید هم به صورت فردی قرآن کریم و احادیث پیامبر صلی الله علیه و سلم مطالعه بکنه و هم به صورت جمعی اون رو مدارسه بکنه و هم باید زیر نظر اساتید بزرگ باشه همون طوری که علمای بزرگ که در جهان اسلام تأثیرگذار بودند از علمای گذشته مثل امام ابوحنیفه، امام شافعی، امام مالک، امام احمد، امام طحاوی، امام بخاری امام مسلم و خیلی از ائمه بزرگ که خدا همه ی اون ها رو مورد رحمتش قرار بده این کار رو کردن سفرها کردن و زیر نظر اساتید زمانه شون کسب علم کردن تا اینکه درعلم راسخ و متبحر شدن.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *